(ସଞ୍ଜୟ କୁମାର ପାଣିଗ୍ରାହୀ): କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାରେ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ଦୁଃଖଦ ଧାରା ଥମିବାର ନାଁ ନେଉନାହିଁ। ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଖବର ଜିଲ୍ଲାବାସୀଙ୍କୁ ମର୍ମାହତ କରୁଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ଜଣେ ଯୁବ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ତାମିଲନାଡୁରେ ଦୁଃଖଦ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ଖବର ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଛି। ଏହି ଘଟଣା ପୁଣିଥରେ କନ୍ଧମାଳରେ ଦାଦନ ସମସ୍ୟାର ଭୟାବହତା ଏବଂ ବାହାର ରାଜ୍ୟକୁ କାମ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ଶ୍ରମିକଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାକୁ ନେଇ ଗମ୍ଭୀର ପ୍ରଶ୍ନ ଠିଆ କରିଛି। ମୃତ ଯୁବକ ଜଣକ ହେଲେ କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲା କ.ନୂଆଗାଁ ବ୍ଲକ ଲେତିଙ୍ଗିଆ ପଞ୍ଚାୟତ ଅନ୍ତର୍ଗତ କିଲୁପାଙ୍ଗା ଗ୍ରାମର ଆଖନ୍ ଦିଗାଲ (୨୨)। ସୂଚନା ଅନୁସାରେ, ଗତ ୧୫ ନଭେମ୍ବର ୨୦୨୬ ରାତିରେ ତାମିଲନାଡୁରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଛି। ମାତ୍ର ୨୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଜଣେ ଯୁବକଙ୍କ ଏଭଳି ଅକାଳ ବିୟୋଗ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଉପରେ ଦୁଃଖର ପାହାଡ଼ ଲଦି ଦେଇଛି। ପରିବାରର ଆଶା, ଭରସା ଓ ଭବିଷ୍ୟତକୁ ନେଇ ଦେଖା ଯାଇଥିବା ସ୍ୱପ୍ନ ଆଜି ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଛି। ସବୁଠାରୁ ଉଦ୍ବେଗଜନକ ବିଷୟ ହେଉଛି, ଗତ ୧୧୫ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାର ୨୫ ଜଣ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ଦାବି କରାଯାଉଛି। ଏହି ସଂଖ୍ୟା କେବଳ ଏକ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ନୁହେଁ, ବରଂ ୨୫ଟି ପରିବାରର ଅସହାୟତା, ଅସରନ୍ତି ଦୁଃଖ ଓ ଅପୂରଣୀୟ କ୍ଷତିର ଚିତ୍ର। କେଉଁଠି ବୃଦ୍ଧ ବାପାମାଆ ପୁଅକୁ ହରାଇଛନ୍ତି ତ ଆଉ କେଉଁଠି ପରିବାରର ଏକମାତ୍ର ରୋଜଗାରିଆ ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ହରାଇ ଅସହାୟ ହୋଇପଡ଼ିଛନ୍ତି ପରିଜନ। ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠୁଛି, ଆଉ କେତେ ଯୁବକ ରୋଜଗାର ପାଇଁ ନିଜ ଜନ୍ମମାଟି ଛାଡ଼ିବେ? ଆଉ କେତେ ମାଆଙ୍କ କୋଳ ଶୂନ୍ୟ ହେବ? ଆଉ କେତେ ପରିବାର ନିଜର ପ୍ରିୟଜନଙ୍କୁ ହରାଇ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିବା ପରେ ପ୍ରଶାସନର ଚେତା ପଶିବ? କନ୍ଧମାଳ ଭଳି ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ପଦରେ ଭରପୂର ଜିଲ୍ଲାର ଯୁବକମାନେ କାହିଁକି ନିଜ ଅଞ୍ଚଳରେ କାମ ପାଉନାହାନ୍ତି, ତାହା ଆଜି ଏକ ବଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ ହୋଇ ଉଭା ହୋଇଛି। ଜିଲ୍ଲାରେ କୃଷି, ଉଦ୍ୟାନ କୃଷି, ପର୍ଯ୍ୟଟନ, ଜଙ୍ଗଲଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟର ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଏବଂ କ୍ଷୁଦ୍ର ଶିଳ୍ପର ବିକାଶ ପାଇଁ ଅନେକ ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି। ତଥାପି ସ୍ଥାନୀୟ ଯୁବକଙ୍କୁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ରୋଜଗାର ସୁଯୋଗ ମିଳୁ ନଥିବାରୁ ସେମାନେ ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଦୂରଦୂରାନ୍ତ ରାଜ୍ୟକୁ ଶ୍ରମିକ ଭାବେ ଯାଉଛନ୍ତି। ସେଠାରେ କାମର ପରିସ୍ଥିତି, ରହଣି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସୁବିଧା ଓ ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ପର୍କରେ ଯଥେଷ୍ଟ ତଥ୍ୟ ନଥିବା ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ। ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଜିଲ୍ଲା ପ୍ରଶାସନ ଓ ଶ୍ରମ ବିଭାଗ ପକ୍ଷରୁ ଦାଦନ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ସଠିକ୍ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ, ବାହାର ରାଜ୍ୟକୁ ଯାଉଥିବା ଶ୍ରମିକଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣ, ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟସ୍ଥଳର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ବିପଦ ସମୟରେ ତୁରନ୍ତ ସହାୟତା ପହଞ୍ଚାଇବା ଦିଗରେ ଠୋସ୍ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ଆବଶ୍ୟକ। ମୃତ ଶ୍ରମିକଙ୍କ ପରିବାରକୁ ଉଚିତ କ୍ଷତିପୂରଣ, ସରକାରୀ ସହାୟତା ଓ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରଦାନ ସହିତ ଏଭଳି ଘଟଣାର କାରଣ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଜରୁରୀ। କେବଳ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସହାନୁଭୂତି ଓ ସହାୟତା ଘୋଷଣା କରିଦେଲେ ଦାଦନ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ହେବ ନାହିଁ। ଏଥିପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥାନୀୟ ସ୍ତରରେ ସ୍ଥାୟୀ ରୋଜଗାର, ଯୁବକଙ୍କ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ବିକାଶ ଓ ନିଯୁକ୍ତିର ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି। ଯେପରି କୌଣସି ଯୁବକ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଛାଡ଼ି ଅନିଶ୍ଚିତ ଭବିଷ୍ୟତ ନେଇ ପର ରାଜ୍ୟକୁ ଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ନହୁଏ, ସେଥିପାଇଁ ସରକାରଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତି ଓ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ପଦକ୍ଷେପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ଆଖନ୍ ଦିଗାଲଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପୁଣିଥରେ ସମଗ୍ର କନ୍ଧମାଳ ପାଇଁ ଏକ ଚେତାବନୀ। ଏବେ ସମୟ ଆସିଛି ଦାଦନ ସମସ୍ୟାକୁ କେବଳ ଏକ ଶ୍ରମିକ ସମସ୍ୟା ଭାବେ ନଦେଖି ଏହାକୁ ଜିଲ୍ଲାର ଗୁରୁତର ସାମାଜିକ ଓ ଆର୍ଥିକ ସମସ୍ୟା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବାର। ଦାବି ଗୋଟିଏ, ଲକ୍ଷ୍ୟ ଗୋଟିଏ “ଦାଦନମୁକ୍ତ କନ୍ଧମାଳ”। ନିଜ ମାଟିରେ ନିଜ ରୋଜଗାର, ନିଜ ପରିବାର ସହ ସୁରକ୍ଷିତ ଜୀବନ। ଆଉ କୌଣସି ମାଆର କୋଳ ଶୂନ୍ୟ ନହେଉ, ଆଉ କୌଣସି ପରିବାରର ହସ ଲିଭି ନଯାଉ।
